Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

«Ο γιατρός της πείνας» και ο γιατρός της μιζέριας

Η μεγάλη επιτυχία που σημειώνει η διαφήμιση που δημιουργησε η Bold Ogilvy για το πρόγραμμα Cosmote Απεριόριστα, με τίτλο «Ο γιατρός της πείνας» και πρωταγωνιστή τον συμπαθέστατο ηθοποιό Μανώλη Μαυροματάκη, δίνει μια ακόμα ευκαιρία μελέτης των στοιχείων που μπορούν να μετεξελίξουν μια διαφήμιση σε ηθογραφία, η οποία μιλάει στην ψυχή των θεατών. Δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν τα στοιχεία αυτά. Ωστόσο η μαγιά είναι δεδομένη: Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, καταστάσεις καθημερινότητας, γλώσσα απλή και άμεση. Εδώ όμως έχουμε και κάτι παραπάνω. Ο «γιατρός της πείνας» συνθέτει ένα χαρακτήρα που ξέρει να επιβιώνει στα δύσκολα, που δεν χάνει ποτέ το κέφι του, που μεταδίδει δύναμη και χαμόγελο στους άλλους. Οι διάλογοι του σποτ είναι χαρακτηριστικοί. Ο «γιατρός της πείνας» μετατρέπει την απουσία («δεν υπάρχει «πρόσωπο», σε κόβω να μην υπάρχει») σε ατυχία που στηλιτεύεται με χιούμορ («ομορφάντρα μου»). Μήπως αυτό δεν είναι σήμερα το ζητούμενο για τον Έλληνα; Να μάθει να ζει στα δύσκολα, να μην χάνει το κέφι του, τη δύναμή του και να χαίρεται τα μικρά και τα καθημερινά; Nα θεραπεύσει τη μιζέρια του; Το σποτ της Cosmote σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία εξαιτίας ακριβώς αυτού: ότι πρεσβεύει τον Έλληνα που πρέπει όλοι μας να ανακαλύψουμε μέσα μας. Τον Έλληνα που αφήσαμε να αλλοτριωθεί τα τελευταία 30 χρόνια, ξεχνώντας αξίες που διαχρονικά αποτελούν το DNA του. Τον Έλληνα που «βουτήξαμε» σε μια επίπλαστη ευημερία την οποία σήμερα πληρώνουμε όλοι μας πολύ ακριβά. Φυσικά ίσως όλα αυτά να μην είχαν την ίδια επιτυχία εάν πρωταγωνιστής δεν ήταν ο Μανώλης Μαυροματάκης, ένας εξαιρετικός ηθοποιός του θεάτρου, χαμηλών τόνων, με σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Τέλος, τα εύσημα για άλλη μια φορά στην Bold Ogilvy που απέδειξε ότι το μεγάλο budget δεν αποτελεί πανάκεια για μια καλή διαφήμιση.
Δημήτρης Κορδεράς
Δημοσιογράφος

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Περί παίδων

νομίμως τα νόμιμα λέγειν
δικαίως τα δίκαια πράττειν
άμεινον τοις παισί πότερον ουν;

υπέρ αυτων ευ αγωνίζεσθαι
εν οίκω και εν δήμω και εν πάση περιπτωσει

υπέρ της καλλίστου παιδεύσεως αυτων
ευ αγωνίζεσθαι

τουτό μου εστω το έπος
τουτό μου εστω το έργον

ουκ έστιν αγών ούτως ανίερος
όστις τον όρκον τουτον της ψυχης μου καταβάλλει...


Σχόλιο: ας μην ψάξει ο ένθερμος αρχαιογνώστης για την πατρότητα των λόγων αυτών. Και ας μην βιαστεί να ψέξει το δημιουργό για ασυνταξία ή κενότητα. Γιατί πέρα από τους όρους και τα λεξικά υπάρχει και ο λόγος της ψυχης.